Jarosław Mączka: Drugie życie

Jarosław Mączka profesjonalnie sztuką zajmuje się od roku 1983. Ukończył studia na kierunku artystyczno-pedagogicznym Uniwersytetu Śląskiego w Cieszynie w roku 1986. W trakcie studiów objął jako specjalizację rzeźbę, jednak swoje zainteresowania artystyczne rozwijał jeszcze przed rozpoczęciem kształcenia uniwersyteckiego, kiedy to samodzielnie uczył się gliptyki w kamieniach szlachetnych i półszlachetnych.
Po początkowym okresie fascynacji sztuką antyczną i renesansową zaczął poszukiwać własnego stylu, łączącego harmonię artystycznej płaskorzeźby z dynamiką rzeźby pełnej. W pierwszej fazie kariery specjalizował się w rzeźbiarstwie miniaturowym, pracując przede wszystkim w kamieniach szlachetnych. W późniejszym okresie twórczości skierował się ku większym formom i znacznie poszerzył spektrum wykorzystywanych materiałów – od granitu, marmuru i piaskowca, poprzez brąz i inne metale, aż po żywice epoksydowe. Dzięki częstemu ich łączeniu uzyskuje zaskakujące efekty kolorystyczne, zbliżające swym charakterem rzeźbę czy płaskorzeźbę do malarstwa.
Wśród jego najbardziej znanych osiągnięć w dziedzinie dużej formy rzeźbiarskiej można wymienić realizację Pomnika Ofiar Niemieckiego Obozu w Konstantynowie, rzeźbę wchodzącą w skład Pomnika Uczestników Ruchu Oporu i Partyzantów w Szycach czy zaprojektowanie oraz wykonanie modeli, które posłużyły za bazy do odlewu bielskiego Reksia, Bolka i Lolka oraz fontanny przed Teatrem Polskim w Bielsku-Białej. Uczestniczył w kraju i za granicą w kilku wystawach zbiorowych oraz indywidualnych rzeźby oraz biżuterii artystycznej.
Poza rzeźbą zajmuje się również malarstwem, głównie portretowym, realizowanym w wielu różnych technikach (olej, akryl, gwasz, pastel, ołówek, węgiel), projektowaniem i realizacją wielkoformatowych murali na budynkach, sztuką użytkową oraz aerografią.