Izabella Kloch: Marie

Wystawa Marie to opowieść o bliskości, o codzienności, o tym, co banalne i święte zarazem. Izabella Kloch – malarka wrażliwa na rytm świata i sens prostych gestów – zaprasza widza do przestrzeni, w której macierzyństwo staje się symbolem życia, więzi, obecności i przemiany, a także znaków zapytania.

Tytuł cyklu – Marie – nawiązuje do imienia Maria, obecnego w naszej kulturze od pokoleń, kojarzonego z postacią Maryi – archetypem matki i opiekunki. To subtelne odniesienie do uniwersalnego doświadczenia macierzyństwa, obecnego w różnych formach i relacjach.

O cyklu

Cykl Marie wyrasta z refleksji nad codziennością, z obserwacji świata widzianego i przeżywanego. To nie ilustracje tematów, lecz malarskie frazy – swobodne, liryczne, pełne ciszy i światła.

Macierzyństwo, w ujęciu Kloch, nie ma jednej twarzy. To ojciec z dzieckiem w nosidle, kobieta zapatrzona w coś poza obraz, Maria Koterbska – ikona kultury i kobiecości, obecna w pamięci zbiorowej Bielszczan.

Każda z tych postaci jest fragmentem większej opowieści o trosce, o niosących i niesionych, o ruchu między generacjami, o miłości, która nie potrzebuje definicji.

Obrazy codzienności

Izabella Kloch maluje to, co widzi – w świecie zewnętrznym, ale i w wyobraźni czy refleksji. Jej prace to obrazy codzienności, w których zwykłe sytuacje nabierają wymiaru symbolicznego.

Z pozoru proste sceny – chwila rozmowy, uścisk, spojrzenie – stają się znakami archetypów, trwałych struktur ludzkiego doświadczenia.

Kompozycje są klasyczne, ale zawsze z drobnym przesunięciem, które wytrąca z oczywistości. Kolory – niebieski, żółty, zielony, czerwony – niosą znaczenia: światło, emocję, harmonię i kontrast.

Między figuracją a symbolem

Malarstwo Izabelli Kloch cechuje przezroczysta figuracja, która staje się nośnikiem znaczeń, a nie celem samym w sobie. Artystka łączy prostotę formy z głębią emocji, dążąc do pokazania tego, co ukryte w banalnym.

Jej Marie to cykl figuratywny, ale z duchem medytacji – bliskim abstrakcji emocji. Malarstwo staje się tu przestrzenią przeżywania, a nie opowiadania.

Światło i symbol

Światło w tych obrazach nie jest tylko efektem optycznym. To światło relacji – subtelne, rozproszone, niosące ciepło. Kolor organizuje przestrzeń emocjonalną, buduje napięcie między niewinnością a doświadczeniem, między porządkiem a przekroczeniem.

Jak w cyklu Róże, który towarzyszy wystawie Marie – od bieli oświecenia po cień dojrzewania – tak i tu malarka pokazuje drogę od codzienności ku znaczeniu, od zwykłego ku metaforze.

....

Od autorki:

Maluję od 2016 roku w: pracowniach Magazynu Sztuk w Ośrodku Kultury Ochota, w ASP Warszawie od 2019 do 2021 roku w projekcie Akademia otwarta - dorośli do sztuki oraz ( w latach  2023-2024) na kursach  w pracowni malarskiej prof. Tomasza Myjaka i prof. Elżbiety Baneckiej.

2022/2023 – UMCS - studia podyplomowe, malarstwo.

Wcześniej –Uniwersytet Warszawski, Wydział Psychologii.

Pracowałam jako  psycholog kliniczny i menedżer.

Wystawy indywidualne:

 Niebo nad Grochowem-Warszawa 2019, klubokawiarnia Żona krawca,

Widok z okna albo ściana -Warszawa 2020, klubokawiarnia Grochownia,

Druga strefa – Warszawa 2023 – Teatr Druga strefa

Nowy rok – Warszawa 2025, Galeria Delfiny

Moje portrety – Warszawa 2025, Dom Kultury Miś Ośrodka Kultury Arsus.

Nagrody i wyróżnienia : I NAGRODA w 21 piastowskim przeglądzie twórczości plastycznej Interpretacje 2018, Między nami…      

Należę do Warszawskiego Stowarzyszenia Plastyków i nieformalnej grupy artystycznej Impuls Art.  

Zapraszam na moją stronę: izamaluje.webnode.page