Grupa Artystyczna Restauracja Europa: Między słowami

Grupa Artystyczna Restauracja Europa to grupa kuratorsko-artystyczna lub artystyczno-kuratorska, nieświadomie założona w 2000 r przez Stanisława Piotra Gajdę i Gordiana Pieca. Grupa ma otwartą formułę członkowską, jej skład zmienia się w zależności od danej sytuacji, kontekstu chwili, projektów, w których biorą udział poszczególni członkowie m.in.: Mariusz Marchlewicz, Olga Chromik (Nowakowska), Karina Poteralska, Piotr Łaszek, Daniel Sołtysiak.

Nazwa grupy pochodzi od nazwy restauracji, mieszczącej się przy Placu Kościuszki 4 w Piotrkowie Trybunalskim. Miejsce od 2000 roku przestało istnieć jako lokal gatronomiczno-rozrywkowy, ale przez kilka lat po jego zamknięciu miały tam jeszcze miejsce pierwsze edycje Festiwalu Interakcje, który stał się jednym z największych i najstarszych tego typu przeglądów w Europie.

RE realizuje wspólne wystawy akcje, interwencje. Korzystając ze wszystkich dostępnych narzędzi artystycznych, Grupa porusza się w obszarze różnych mediów: od malarstwa , przez instalację, fotografię, wideo, poezję na performance kończąc.

Fundamentem funkcjonowania Grupy jest otwarta formuła przynależności i aktywności.

Kluczowym elementem tworzenia jest moment spotkania ludzi o różnej urodzie w miejscu prezentacji.

Grupowe działanie RE to symbolicznie ograniczona przestrzeń służąca do poznawania wzajemnych doświadczeń i zdolności interpretacji.

Indywidualne to badanie zależności pomiędzy tym co wewnątrz i na zewnątrz, pomiędzy Ja jednostki i Ja grupy.

Manifest Grupy:

RE szuka rytmów, dźwięków, gestów i kolorowych baniek na wietrze.

RE wdaje się w dyskusje choć nie zawsze musi być zrozumiana i nie chce nikogo nawracać.

RE otwiera parasole, które choć dziurawione przez rytm minut i lat stać się mogą choć na chwilę namiastką bliskości i bezpieczeństwa.

RE robi performance po to aby uświadomić sobie niepokoje, wzajemne relacje i nastroje.

Kiedy wychodzimy na ulicę czujemy jak otacza nas pośpiech, napięcie, wrogość i strach.

Wszyscy naokoło szukają swoich stref bezpieczeństwa, osłaniają się i odwracają.

Nigdy wcześniej nie wiemy co chcemy zrobić. Gdybyśmy to wiedzieli akcja nie miałaby sensu. Wystarczyłby opis albo wiersz albo artykuł do gazety.

Działanie w przestrzeni i w interakcji z innymi ludźmi pozwala nam zrozumieć co nas dręczy.

Opisy pozostawiamy na potem.

Szukamy interakcji i reakcji.

Nie planujemy.

Jesteśmy spontaniczni i otwarci.

Nie wiemy co nas czeka.

kurator: Andrzej Hoffman

współorganizator: Ośrodek Działań Artystycznych w Piotrkowie Trybunalskim